Örnek olgu. Kırk beş yaşında hasta, aile hekimliği polikliniğine çarpıntı ve uykuya dalmakta güçlük ile başvuruyor. Son 2 haftayı sorduğunuzda maddeleri şöyle işaretliyor: kendini sinirli, kaygılı veya çok gergin hissetme hemen hemen her gün (3); kaygılarını durduramama günlerin yarıdan fazlasında (2); farklı şeylerden çok fazla endişelenme hemen hemen her gün (3); gevşemede güçlük çekme günlerin yarıdan fazlasında (2); sakince oturamayacak kadar huzursuz hissetme bazı günler (1); kolayca kızma ve asabileşme günlerin yarıdan fazlasında (2); kötü bir şey olacakmış gibi korku duyma bazı günler (1).
Toplam: 3 + 2 + 3 + 2 + 1 + 2 + 1 = 14 puan. On dört puan 10-14 aralığında, yani orta belirti bandındadır ve 10 puanlık kesme değerinin üzerindedir; bu nedenle tanısal görüşme ile ileri değerlendirme gündeme gelir. Puan 15 eşiğinin altında kaldığı için güvenlik ağı bloğu basılmaz.
Aynı hastanın işlevsellik sorusuna verdiği yanıt "çok zorlaştırdı" olsun. Bu yanıt toplam puana eklenmez, sonuç kartında ve kopyalanan metinde ayrı bir satır olarak görünür. İşlevsellik yanıtının puana girmemesi bilinçlidir: 0-21 aralığı tanım gereği yalnız yedi maddeden oluşur, sekizinci soru şiddeti değil belirtilerin günlük yaşama yansımasını ölçer.
İki hafta sonraki kontrolde huzursuzluk ve korku maddeleri birer basamak yükselip günlerin yarıdan fazlasına (2) çıksaydı toplam 14 - 1 - 1 + 2 + 2 = 16 puan olurdu. On altı puan ağır belirti bandına girer ve hesaplayıcı sonuç kartının üstünde güvenlik ağı bloğunu basar. Bu iki ölçüm, GAD-7 ölçeğinin yalnız tarama değil izlem aracı olarak da kullanıldığını gösterir: aynı hastada zaman içindeki puan değişimi, tek bir ölçümün mutlak değerinden daha bilgilendiricidir.